Trek het laken
Trek het laken
Trek het laken niet van populieren,
er zit nog een vogel in hun kruin
van klompen zwanger zuchten
canada’s, geen mens loopt blootsvoets op
de bolle weiden.
Trek dauw en ochtendlicht niet van
het spinnenweb, de glinstering, de bermen
vol haha erlebnis en konijnen
trek de wind niet van de wieken
de molensteen klapt zijn oude handen warm
in dit gedicht galmt het, slaat en staat
niet toe, het zwijgen
niets of niemand hoeft te zwijgen
tegen beter weten, voor het blindgedraaide
rad van stadhuiswoorden.
uit dit gedicht valt Doel zijn woede, een schreeuw
Frank De Vos