Stervend Doel.
Hier rook het brood naar deeg
gekneed met toegewijde handen
en kleurde met een zoete geur
de straten en verlaten panden
De stilte laat zich hier nu horen
koerende duiven en klokken
zongen eertijds als en bronzen koor:
en klanken dansten op de nokken
De huisjes van pastellen tinten
smekend om een opknapbeurt
hun kroonlijsten als brede linten
uit ons geheugen weggesleurd
Nu koken nieuwe Doelenaars
op fornuizen van begraven moeders
en bewegen op vermoeide pleinen
naar huisjes waarin ze verdwijnen…
De doden op het kerkhof dat nog leeft
stellen vragen met gesloten ogen
en weten dat de eeuwige rust
in Doel reeds lang wordt voorgelogen.
Richard Willems