29 augustus 2008

Geachte heer Anciaux,
Beste Bert,

Mijn naam is Dianne Nuyts. Ik ben de auteur van het boek ‘Nog enkele weken of maanden, een authentiek verhaal over palliatieve zorg met op de achtergrond het stervende polderdorp Doel’ dat ik u in 2001 toestuurde. We hebben uitgebreid en vriendelijk mail- en briefcontact gehad bij uw voornemen om het winnende debuut ‘Vuur’ van Bart Koubaa op een groot aantal exemplaren gratis te verspreiden. Ik vroeg u toen om niet alleen de winnaar van de Debuutprijs, maar ook de andere genomineerden (waaronder mijn boek) dié kans te bieden en het aantal exemplaren (ik dacht dat het er 40.000! waren) te verdelen onder meerdere auteurs.

Ik ontving van u een persoonlijk schrijven, waarin u uitlegde dat de beslissing al genomen was, maar dat u begrip kon opbrengen voor mijn argumenten en suggesties en daar in de toekomst rekening mee zou houden. Dat kon ik erg waarderen.

Ook nu schrijf ik u. Niet over een boek, maar over een dorp. Doel. Een dorp waarover eerder een beslissing (een ter-dood-veroordeling) is genomen, die –achteraf bekeken- misschien/wellicht niet de juiste is. Iedereen kon op de tv-journaals de trieste beelden zien van de afbraakwerken. Meer beelden en info vindt u op www.doel2020.org.

Maar Doel is nog lang niet dood. Bij de wanhopige inwoners en hun actievoerders hebben zich ook kunstenaars, dichters en muzikanten aangesloten. Cultuur leeft volop in Doel en er staan heel wat Doelgerichte sociaal-culturele activiteiten in en ver buiten de gemeente op stapel.

Kan kunst en cultuur de wereld redden? Wellicht niet ‘de wereld’, misschien wel ‘Doel’. De grote Engelse romantische dichter Percy Shelley verklaarde immers:
‘Dichters zijn trompetten, die oproepen tot strijd en dichters zijn de niet erkende wetgevers van de wereld.’

Voor mijn moeder, geboren en opgegroeid in Doel, kwam alle hulp te laat (cfr. mijn boek), maar voor haar Vlaamse polderdorp is er nog hoop. Het kán toch niet dat Doel moet verdwijnen, terwijl er nog geen zekerheid is dat het Saeftinghedok er komt. Stel u voor dat men de bewoners verjaagt, het dorp met de grond gelijk maakt en dat die troosteloze vlakte -de beste poldergrond van heel België!- daar zonder enige bestemming zou blijven liggen. Kan en wil u daar politieke verantwoording voor afleggen? Kan u, met het hand op het hart en met een eerlijke en oprechte blik (zo kennen we u), verklaren dat u alles in het werk hebt gesteld om te verhinderen dat een drama als dit zich zou kunnen voltrekken?

Wij vragen uw inzet, meneer Anciaux, uw engagement, beste Bert, als vertegenwoordiger van het volk, om te beletten dat er nog meer afbraakwerken zouden gebeuren. Om zo snel als mogelijk binnen de Vlaamse regering de sloop van Doel en het terroriseren van de bevolking te laten stoppen, tot er een formele beslissing over een toekomstig dok is. Dat zou getuigen van goed, eerlijk en rechtvaardig bestuur.

Er zijn veel Doelenaars die argwanend staan tegenover de politiek (geef hen eens ongelijk). Het zou een ongelooflijk signaal zijn als u uw schouders zet onder de reddingsactie voor Doel. Doel is echt niet terminaal, heeft geen behoefte aan palliatieve zorg. Wel aan gezond verstand, helder inzicht en politieke moed van enkele oprechte politici. Doel rekent op u.

Hoogachtend en met Doelse en andere warme groeten,

Dianne Nuyts (KunstDoel)
moeder van Kobe Ilsen, reporter van VlaanderenVakantieland en sidekick van Martine Tanghe in het praatprogramma Volt op Eén.